Ιατρείο, Τσιμισκή 38, Θεσσαλονίκη:
2310 225 929
Ιατρείο, Κλινική Γένεσις:
2310 984 575

Πρότυπο κέντρο διερεύνησης και θεραπείας υπογονιμότητας

Συχνές Ερωτήσεις

text

Τι εξετάσεις χρειάζεται να κάνω ;
Απαραίτητες εξετάσεις είναι ένας πλήρης ορμονικός έλεγχος, FSH, LH, οιστραδιόλη. Οι εξετάσεις αυτές πρέπει απαραιτήτως να γίνονται την 2η ή την 3η ημέρα της περιόδου. Επίσης θα πρέπει να γίνουν εξετάσεις που αφορούν την λειτουργία του θυρεοειδούς TSH, T4, T3 και προλακτίνη.
Υστεροσαλπιγγογραφία και σπερμοδιάγραμμα είναι επίσης απαραίτητα.
Επίσης, οι εξετάσεις που απαιτούνται σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία είναι Αυστραλιανό Αντιγόνο HBsAG, HCV, Anti-HIV(I+II) και VDRL ή TPHA.
Πιθανόν να χρειαστούν και συμπληρωματικές εξετάσεις, αλλά αυτό θα αποφασιστεί βάσει των προσωπικών σας αναγκών.  
Δεν μπορώ να συλλάβω. Πότε πρέπει να συμβουλευτώ τον ειδικό γιατρό;

Αυτό εξαρτάται από την ηλικία της γυναίκας. Σύμφωνα με τις οδηγίες της Αμερικανικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής (ASRM), πρόβλημα υπογονιμότητας θεωρείται ότι υπάρχει, μόνον όταν ένα ζευγάρι έχει προσπαθήσει να συλλάβει τουλάχιστο για 12 μήνες, εκτός εάν υπάρχει κάποιο επιβαρυντικό ιατρικό ιστορικό ή η ηλικία της γυναίκας, που υπαγορεύουν την έναρξη των εξετάσεων και την εκτίμηση της γενικής εικόνας νωρίτερα.

Είναι γνωστό ότι η γονιμότητα της γυναίκας μειώνεται με την πάροδο της ηλικίας. Ο πρωταρχικός λόγος είναι η μείωση τόσο του αριθμού όσο και της ποιότητας των ωαρίων.

Επομένως, συνοπτικά, συστήνεται ένα ζευγάρι να προσπαθήσει για εγκυμοσύνη ένα χρόνο όταν η γυναίκα είναι κάτω από 35 ετών. Όταν η γυναίκα είναι μεταξύ 35 και 39 ετών, το διάστημα που δίνεται είναι 6 μήνες. Όταν όμως ξεπερνάει την ηλικία των 40, το διάστημα που θα προσπαθήσουν για σύλληψη μειώνεται στους 3 μήνες.

Ηλικία και γονιμότητα
Είναι γνωστό, ότι γονιμότητα ελαττώνεται με την πάροδο της ηλικίας στις γυναίκες. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα ωάριά τους έχουν περισσότερες χρωμοσωμικές ανωμαλίες οι οποίες μεταδίδονται στα έμβρυα τα οποία παράγουν.

Τα ποσοστά χρωμοσωμικών ανωμαλιών στα έμβρυα αυξάνονται σταδιακά από 1 προς 385 στην ηλικία των 30 ετών, στο 1 προς 179 στην ηλικία των 35 ετών, 1 προς 63 στην ηλικία των 40 και στην ηλικία των 45 τα ποσοστά είναι 1 προς 19. Τα έμβρυα αυτά δεν είναι συμβατά με τη ζωή, επομένως είτε δεν εμφυτεύονται η αν εμφυτευτούν καταλήγουν σε αποβολή. Αυτό εξηγεί τα χαμηλά ποσοστά εγκυμοσύνης και τα υψηλά ποσοστά αποβολών στις γυναίκες άνω των 40 ετών.

Όπως μειώνεται η γονιμότητα της γυναίκας με τα χρόνια, το ίδιο μειώνονται και τα ποσοστά επίτευξης εγκυμοσύνης με Υποβοηθούμενη Αναπαραγωγή. Από την ηλικία των 31 μέχρι 34 ετών, τα ποσοστά επιτυχίας του ζευγαριού, για κάθε χρόνο που περνάει μειώνονται κατά 3%.

Από τα 35 μέχρι την ηλικία των 39 ετών, η μείωση της επίτευξης εγκυμοσύνης κάθε χρόνο ανέρχεται στο 8%. Από τα 40 μέχρι τα 42, 15% για κάθε χρόνο και από τα 42 και μετά τα ποσοστά είναι πολύ χαμηλά.
Ποιοι παράγοντες επηρεάζουν την γονιμότητα;

Πρόβλημα υπογονιμότητας παρουσιάζει ένα στα έξι ζευγάρια και μπορεί να οφείλεται τόσο στον άνδρα όσο και στη γυναίκα.
Υπάρχουν πολλοί λόγοι, που ένα ζευγάρι παρουσιάζει δυσκολία στο να συλλάβει με φυσικό τρόπο (φυσιολογικά).

Στους άνδρες, πρόβλημα υπογονιμότητας παρουσιάζεται συνήθως, όταν υπάρχει χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων ή χαμηλή κινητικότητα των σπερματοζωαρίων στο σπέρμα.

Στις γυναίκες, παράγοντες που μπορεί να επηρεάσουν τη γονιμότητα είναι προβλήματα ορμονολογικά, όπως η μη κανονική διαδικασία της ωορρηξίας, προβλήματα που δημιουργούνται από την απόφραξη των σαλπίγγων καθώς επίσης και προβλήματα με τη μήτρα. Η ενδομητρίωση επίσης είναι δυνατόν να επηρεάσει τη γονιμότητα. Πολλές φορές η υπογονιμότητα μπορεί να οφείλεται σε συνδυασμό των παραπάνω παραγόντων. Σε 1/3 των περιπτώσεων υπάρχει ανεξήγητη υπογονιμότητα γιατί δεν βρίσκεται κάποιος εμφανής παράγοντας για την υπογονιμότητα, παρόλες τις εξετάσεις που γίνονται.

Αλλοι παράγοντες που μπορεί να επηρεάζουν τη γονιμότητα είναι:

  • Η ηλικία – Η γονιμότητα στις γυναίκες μειώνεται μετά την ηλικία των 35 ετών.
  • Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (PCOS)
  • Γενετικά προβλήματα
  • Γυναικολογικά προβλήματα όπως ιστορικό εξωμήτριου κύησης.
  • Ιατρικά προβλήματα όπως διαβήτης, μη φυσιολογική λειτουργία του θυρεοειδούς.
  • Επιλογές που εμείς οι ίδιοι κάνουμε όπως το κάπνισμα, το αλκοόλ και το αυξημένο σωματικό βάρος, που επηρεάζουν αρνητικά την προσπάθεια για σύλληψη.
Πώς επηρεάζουν οι επιλογές που οι ίδιοι κάνουμε με το σύγχρονο τρόπο ζωής;

Το κάπνισμα, είναι γνωστό από μελέτες, έχει αρνητική επίδραση στην αναπαραγωγική ικανότητα. Χημικά συστατικά του καπνού και μεταβολίτες έχουν απομονωθεί στο ωοθυλακικό υγρό. Βλάβη προκαλείται στην ωρίμανση ωοθυλακίων / ωαρίων, στην παραγωγή ορμονών από το ωοθυλάκιο, έχουν τοξική επίδραση στο DNA των ωαρίων και επιδρούν αρνητικά στη δεκτικότητα της μήτρας. Επιταχύνουν την ωοθηκική γήρανση και είναι γνωστό πως γυναίκες που καπνίζουν μπαίνουν στην εμμηνόπαυση νωρίτερα.

Η υπογονιμότητα είναι 3 φορές υψηλότερη σε γυναίκες με αυξημένο σωματικό βάρος (BMI >25kgr/m2). Εχουν επίσης χαμηλότερα ποσοστά εγκυμοσύνης όταν υποβάλλονται σε θεραπείες υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Αυτό οφείλεται σε ενδοκρινικές και μεταβολικές αλλαγές, στη μη σωστή ρύθμιση του μεταβολισμού στεροϊδών ορμονών και σε αλλαγές στην έκκριση και δράση της ινσουλίνης. Αυτό το ενδοκρινικό προφίλ οδηγεί στον μηχανισμό μέσω του οποίου το αυξημένο σωματικό βάρος επιδρά στην αναπαραγωγική ικανότητα, προκαλώντας υπερινσουλιναιμία, αντίσταση στην ινσουλίνη, αύξηση των ανδρογόνων και ανωορρηξία.

Το αλκοόλ, ιδιαίτερα σε υψηλές δόσεις, είναι ένας άλλος παράγοντας που φαίνεται να έχει αρνητική επίδραση στην παραγωγή ωαρίων.

Ωστόσο η σχέση μεταξύ καφεϊνης, των καφεϊνούχων ποτών και της υπογονιμότητας, δεν είναι ξεκάθαρη. Ούτε επίσης το όριο πάνω από το οποίο η καφεϊνη επιδρά αρνητικά στη γονιμότητα.

To στρες επιδρά αρνητικά στη γονιμότητα;
Πιθανόν να επηρεάζει λόγω της υψηλής παραγωγής των ορμονών του stress, κατελοχαμίνες και κορτιζόλη, που έχουν αρνητική επίδραση στην ανάπτυξη και ωρίμανση των ωαρίων.
Πάντως το ερώτημα παραμένει ανοιχτό, γιατί τα αποτελέσματα των ερευνών μέχρι σήμερα δεν έχουν οδηγήσει σε ξεκάθαρο συμπέρασμα.
Eπηρεάζει ο σύγχρονος τρόπος ζωής την ανδρική γονιμότητα; Υπάρχει πτώση στο σπέρμα;
Μελέτες έχουν δείξει ότι το κάπνισμα μειώνει τις παραμέτρους στο σπέρμα και προκαλεί βλάβη στο DNA των σπερματοζωαρίων. Είναι σημαντικό ότι η βλάβη αυτή μπορεί να μεταφερθεί και στο έμβρυο. Πάντως η αρνητική επίδραση του καπνίσματος στον άνδρα, μπορεί να αναστραφεί ένα χρόνο αφού σταματήσει το κάπνισμα.

Επίσης το αυξημένο σωματικό βάρος, πιθανόν να προκαλεί σημαντικές αλλαγές στο ορμονικό προφίλ που οδηγεί τόσο στις μειωμένες παραμέτρους όσο και στη μη φυσιολογική μορφολογία των σπερματοζωαρίων.
Είναι υγιή τα παιδιά που γεννιούνται από εξωσωματική γονιμοποίηση;
Από το 1978 και τη γέννηση του πρώτου παιδιού με εξωσωματική γονιμοποίηση μέχρι σήμερα, τα δεδομένα που σχετίζονται με την υγεία των παιδιών που γεννήθηκαν με τη χρήση τεχνικών Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής είναι καθησυχαστικά.

Στις περισσότερες μελέτες, στα ζευγάρια που έχουν φυσιολογική σύλληψη, ο κίνδυνος συγγενών ανωμαλιών, υπολογίζεται στο 5%, ενώ στα ζευγάρια που επιτυγχάνουν τη σύλληψη με τη βοήθεια της Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής, υπολογίζεται περίπου στο 6%. Η διαφορά αυτή, δείχνει μια αύξηση της τάξεως του 1%, και το ερώτημα παραμένει, εάν η διαφορά αυτή οφείλεται στις τεχνικές της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής ή στην υπάρχουσα αιτία της υπογονιμότητας που οδήγησε στην χρήση της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.

Η επιρροή του περιβάλλοντος στην συμπεριφορά του DNA, εξακολουθεί να είναι αντικείμενο έρευνας και μελέτης, ώστε να διαχωριστούν οι πιθανές γενετικές διαφορές στις οποίες οφείλεται η υπογονιμότητα που οδήγησε στην θεραπεία, από τις τυχόν αλλαγές στην έκφραση των γονιδίων.

Μέχρι σήμερα έχουν γεννηθεί περισσότερα από 4 εκατομμύρια παιδιά σε όλον τον κόσμο και όλα τα δεδομένα είναι καθησυχαστικά. Οι επιπτώσεις όμως που μπορεί να έχουν οι νέες τεχνολογίες στα παιδιά που γεννιούνται με Υποβοηθούμενη Αναπαραγωγή παραμένουν αντικείμενο μελέτης.
Πόσο διαρκεί μια θεραπεία και ποιο είναι το κόστος της;
Η θεραπεία εξατομικεύεται ανάλογα με τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες της κάθε γυναίκας και διαρκεί από 2 έως 4 εβδομάδες.

Οσον αφορά στο κόστος, διαμορφώνεται ανάλογα με τις τεχνικές που εφαρμόζονται.
Πόσες εξωσωματικές μπορεί να κάνει μια γυναίκα στη ζωή της;
Θεωρητικά δεν υπάρχει περιορισμός για την επανάληψη της θεραπείας. Ωστόσο, οι επανειλημμένες προσπάθειες δίνουν ενδείξεις για τις πιθανότητες επιτυχίας στη συνέχεια. Ο θεράπων ιατρός έχει την ηθική υποχρέωση να δώσει στο ζευγάρι την πραγματική εικόνα της κατάστασής του και κάποια στιγμή να θέσει ένα τέλος, όσο επώδυνο και αν είναι αυτό, ή να τους οδηγήσει σε μια εναλλακτική επιλογή, όπως δανεικό γενετικό υλικό ή παρένθετη μητρότητα.
Μετά από μία εξωσωματική, μπορεί μια γυναίκα να μείνει έγκυος με φυσικό τρόπο;
Συμβαίνει, αρκετές φορές. Οι λόγοι δεν είναι γνωστοί, πιθανότατα όμως, ευθύνεται η διαφορετική ψυχολογία και η ελάττωση του stress που εμφανίζουν αυτές οι γυναίκες.
Θεωρείτε ότι η γυναίκα που θα υποβληθεί στη διαδικασία χρήζει κάποιας ψυχολογικής υποστήριξης;
Τα περισσότερα ζευγάρια θεωρούν ότι η υπογονιμότητα και η θεραπεία υποβοηθούμενης αναπαραγωγής είναι ιδιαίτερα στρεσογόνες καταστάσεις. Η ψυχολογική υποστήριξη μπορεί να αποβεί εξαιρετικά χρήσιμη στο να βοηθήσει το ζευγάρι να διαχειριστεί τα έντονα συναισθήματά του πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το πέρας της θεραπείας.
Υπάρχουν παρενέργειες από τα φάρμακα διέγερσης των ωοθηκών που χρησιμοποιούνται στη θεραπέια της εξωσωματικής γονιμοποίησης;

Πολλές γυναίκες εκφράζουν ανησυχίες σχετικά με τις παρενέργειες που προκαλούν τα φάρμακα της εξωσωματικής. Τα πιο συχνά ερωτήματα αφορούν την πιθανή αύξηση του βάρους, αύξηση της τριχοφυίας, μεταβολές στη διάθεση, αλλά και πιο σοβαρές παρενέργειες όπως η εμφάνιση κάποιου γυναικολογικού καρκίνου.

Η αλήθεια είναι ότι γυναίκες που κάνουν χρήση φαρμάκων διέγερσης ωοθηκών, ενδέχεται να εμφανίσουν κάποια ήπια συμπτώματα, παρόμοια με αυτά πριν την περίοδο (κατακράτηση υγρών κ.λ.π.). Υποχωρούν όμως άμεσα με τη διακοπή λήψης του φαρμάκου.

Υπάρχει επίσης μία επιπλοκή των φαρμάκων που λέγεται Σύνδρομο Υπερδιέγερσης Ωοθηκών. Σε ορισμένες γυναίκες, οι ωοθήκες είναι πιο ευαίσθητες στα φάρμακα. Στις περιπτώσεις αυτές σχηματίζονται περισσότερα ωοθυλάκια και αυξάνονται σημαντικά τα επίπεδα οιστραδιόλης στο αίμα. Παρά το ότι καθ’ όλη τη διάρκεια της θεραπείας γίνονται συνεχώς υπερηχογραφήματα και ορμονολογικοί έλεγχοι, η επιπλοκή αυτή κάποιες φορές δεν μπορεί να αποφευχθεί. Συμβαίνει περίπου στο 4-5% των κύκλων θεραπείας.

Στην ήπια μορφή του, οι ωοθήκες αυξάνονται σε μέγεθος, μπορεί να υπάρχει πόνος στην κοιλιακή χώρα και ναυτία. Συνήθως τα συμπτώματα υποχωρούν σε μερικές μόνον ημέρες, με ξεκούραση στο σπίτι και λήψη πολλών υγρών.

Υπάρχει ωστόσο το ενδεχόμενο, σε σπάνιες περιπτώσεις, να εξελιχθεί και να χρειαστεί εισαγωγή σε Νοσοκομείο ή Κλινική για την αντιμετώπισή του.

Για λόγους οι οποίοι δεν είναι γνωστοί, γυναίκες που παθαίνουν υπερδιέγερση των ωοθηκών, έχουν και περισσότερες πιθανότητες εγκυμοσύνης.

Η πιο σοβαρή ανησυχία τέλος που εκφράζεται, έχει να κάνει με το φόβο για την εμφάνιση καρκίνου. Πρόσφατες επιδημιολογικές μελέτες που έχουν δημοσιευτεί, είναι καθησυχαστικές και αποδεικνύουν ότι δεν υπάρχει καμία συσχέτιση ανάμεσα στη χρήση των φαρμάκων για την υπογονιμότητα και την ανάπτυξη γυναικολογικών καρκίνων. Ωστόσο οι μελέτες εξακολουθούν να καταγράφουν τις μακροπρόθεσμες επιδράσεις των φαρμάκων αυτών.

Τι θα συμβουλεύατε ένα ζευγάρι προκειμένου να αυξήσει τις πιθανότητες εγκυμοσύνης;

Σήμερα στην Ελλάδα έχουμε έναν από τους χαμηλότερους δείκτες γονιμότητας ανάμεσα στις προηγμένες ευρωπαϊκές χώρες, με 1,33 που βρίσκεται κάτω από το όριο αντικατάστασης του πληθυσμού. Αυτό βεβαίως οφείλεται στην υπογεννητικότητα στη χώρα μας και το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης φέρει η πολιτεία. Σε ένα μεγάλο ποσοστό όμως, εμείς οι ίδιοι έχουμε την ευθύνη για τις επιλογές που κάνουμε μέσα στον σύγχρονο τρόπο ζωής.

Όπως είναι γνωστό, η ηλικία αποτελεί τον πιο σημαντικό παράγοντα, που καθορίζει τη γονιμότητα στη γυναίκα. Μετάθεση της απόφασης για την απόκτηση ενός παιδιού, λόγω σπουδών, καριέρας και οικονομικής αποκατάστασης, σε μεγαλύτερη ηλικία, είναι δική μας επιλογή και ευθύνη που έχει σαν αποτέλεσμα την αύξηση της υπογονιμότητας.

Παράγοντες που ως γνωστόν έχουν αρνητική επίδραση στην επίτευξη εγκυμοσύνης, μπορεί να τροποποιηθούν ή να αποφευχθούν. Η διακοπή του καπνίσματος, η μείωση του σωματικού βάρους και του stress, είναι απόλυτα μέσα στον έλεγχό μας. Είναι οι επιλογές που εμείς οι ίδιοι μπορούμε να κάνουμε για να επηρεάσουμε καθοριστικά όχι μόνο την επίτευξη μιας εγκυμοσύνης, αλλά και τη γέννηση ενός υγιούς παιδιού.

Μετά την διάγνωση, πότε μπορώ να αρχίσω θεραπεία ;
Η θεραπεία θα μπορεί να αρχίσει εφόσον έχουν συμπληρωθεί όλες οι απαιτούμενες εξετάσεις. Δεδομένου ότι, η θεραπεία αρχίζει πάντοτε σε σχέση με τον κύκλο της γυναίκας, θα μπορούσε να αρχίσει και με την επόμενη περίοδο.

Ωστόσο, επειδή τις περισσότερες φορές για τη θεραπεία είναι απαραίτητη και η χρήση φαρμάκων γονιμότητας, θα πρέπει προηγουμένως να έχουν συμπληρωθεί οι διαδικασίες και να έχετε πάρει τα φάρμακα από τον ασφαλιστικό φορέα. Για αυτό μπορεί να απαιτούνται 3 έως 4 μήνες για να πάρετε ραντεβού κατά σειρά προτεραιότητας, ώστε να πάρετε την έγκριση και κατόπιν να σας χορηγηθούν τα φάρμακα.

Πάντα συμβουλεύουμε τα ζευγάρια, εφόσον έχει αποφασιστεί το είδος της θεραπείας, να κλείνουν το ραντεβού με τον ασφαλιστικό φορέα εγκαίρως.
Γιατί χρειάζεται να πάρω φάρμακα ;
Ο λόγος που παίρνετε φάρμακα είναι για να αυξήσετε τα ποσοστά επιτυχίας για να μείνετε έγκυος το συντομότερο δυνατόν.
Η πρώτη επιτυχημένη θεραπεία εξωσωματικής γονιμοποίησης από την οποία γεννήθηκε η Louise Brown το 1978, έγινε σε φυσικό κύκλο. Από τότε, η  εξωσωματική γονιμοποίηση στον φυσικό κύκλο αντικαταστάθηκε από την θεραπεία της εξωσωματικής γονιμοποίησης με τη χορήγηση φαρμάκων που έχει σαν σκοπό την ανάπτυξη περισσότερων ωοθυλακίων και τελικά την δημιουργία περισσότερων εμβρύων, ώστε να αυξηθούν οι πιθανότητες να δημιουργηθούν περισσότερα έμβρυα υψηλού δυναμικού και εμφύτευσης.
 
Ο στόχος είναι με μία θεραπεία και από μία λήψη ωαρίων να έχετε αρκετά έμβρυα για εμβρυομεταφορά, αλλά και για κρυοσυντήρηση και χρήση εάν θελήσετε να κάνετε δεύτερο παιδάκι.  
 
Είναι επικίνδυνα τα φάρμακα ;

Οι γοναδοτροπίνες, δηλαδή τα φάρμακα γονιμότητας που χρησιμοποιούνται στην θεραπεία της εξωσωματικής αλλά και της σπερματέγχυσης, άρχισαν να χρησιμοποιούνται στις αρχές της δεκαετίας 1980.

Πρώτο ραντεβού μαζί μας

Ενημερωθείτε για το τι πρέπει να έχετε στο πρώτο ραντεβού και επιλέξτε πιθανή ημερομηνία

Εξωσωματική γονιμοποίηση Ζερβακάκου Γλυκερία  κατασκευή ιστοσελίδων θεσσαλονίκη